“Dankzij kraamverzorgenden Carla en Miranda een heel fijne start met Vinz!”

Daphne de Bruijne woont met haar vriend Bastiaan Schwartz en hun twee katten in Oostburg (vlakbij Sluis). Afgelopen 13 januari was een heel bijzondere dag voor Daphne en Bastiaan, want toen is hun zoontje Vinz geboren! In dit kraamverhaal vertelt ze over haar zwangerschap, haar bevalling én haar kraamtijd. 

Daphne vertelt: “Ik heb een prima zwangerschap gehad, want ik had vrij weinig klachten. Ik ben niet misselijk geweest en voelde mij goed. Op een gegeven moment kreeg ik wel last van mijn rug en bekken. Mijn buik groeide en mijn lichaam moest daar denk ik aan wennen. Ik ben naar de osteopaat geweest en ben enkele weken onder behandeling geweest. De osteopaat maakte mijn spieren los en de pijn werd gelijk een stuk minder. Rond de 28ste week heb ik een intakegesprek gehad met een kraamzorgconsulent van Dé Provinciale Kraamzorg. We bespraken onze wensen en ze heeft gekeken naar de babykamer en onze slaapkamer.

Beeldbellen met vriend op zee

Het was ook een heel saaie tijd om zwanger te zijn. Door het coronavirus waren er veel beperkingen. De winkels waren dicht, de lunchrooms waren gesloten en je mocht niet veel bezoek ontvangen. Het was een heel rustige periode, maar gelukkig waren de beperkingen vooral aan het einde van mijn zwangerschap. Ik heb toen toe kunnen geven aan mijn vermoeidheid en heb veel rust gehouden. Dat was fijn! Daarnaast mocht Bastiaan niet altijd mee naar iedere controle en echo. Ik ben gewend dat hij niet altijd erbij is, want hij vaart op zee. Gelukkig mocht ik tijdens iedere echo met hem beeldbellen, zodat hij ook kon kijken naar ons kindje! Ik heb ook eens mijn moeder meegenomen naar een echo. Dat vond ze hartstikke leuk, want in haar tijd waren de echo’s nog niet zo uitgebreid. 

Vliezen braken spontaan

Ik werk in de kinderopvang en heb tot week 28 van mijn zwangerschap gewerkt. Daarna moest ik vanwege de coronamaatregelen vanuit huis werken. Uiteindelijk heb ik bijna tien weken bij huis gezeten en verlof gehad voor de geboorte. Toen ik 38 weken en 2 dagen zwanger was, braken mijn vliezen. Dat was gek! Ik belde met de verloskundige en zij zei dat de bevalling nog wel even op zich kon laten wachten. Ze zei dat ik moest proberen wat te slapen en anders de volgende ochtend moest bellen. Haha, dat heb ik niet gedaan! Ik ben gelijk wat spulletjes in huis gaan verzamelen en ineens kwamen de weeën heel snel achter elkaar. Bastiaan en ik zijn naar het ziekenhuis in Knokke gereden en hebben ons aangemeld bij de spoed. Het was middenin de nacht. Zij hebben mij naar de kraamafdeling gebracht. Toen ik op de kamer kwam, ben ik eerst nog in bad gegaan. Dat was even lekker, maar hier ben ik niet in bevallen. 

Bevalling met vacuümpomp

Al snel kwamen de weeën achter elkaar en had ik tien centimeter ontsluiting. Ik wilde eigenlijk geen ruggenprik, maar vroeg er toch om bij 8 centimeter ontsluiting. Toen mocht het niet meer, want ik had al teveel ontsluiting. Bij 10 centimeter ontsluiting mocht ik overgaan op persen, maar dat ging niet zo vlot. Ik was al een uur aan het persen en er zat weinig beweging in. Ik had heel weinig kracht en energie, want ik had al een paar dagen weinig geslapen en was erg vermoeid. Uiteindelijk hebben ze een handje geholpen door de vacuümpomp te gebruiken. Binnen no-time was Vinz geboren en konden we hem ontmoeten. Wat bijzonder en mooi!

Moeilijke bevalling

Achteraf vond ik het een heftige bevalling. Het is allemaal zo anders verlopen dan ik had gedacht. Ik vond het vooral heftig om te bevallen met een vacuümpomp. Het was op dat moment nodig, want de geboorte liet op zich wachten. Achteraf hoorde ik dat dit voor een kindje als hersenschudding voelt. Dat vond ik zo zielig – vooral toen ik nog heel emotioneel was van de kraamtranen. Gelukkig lijkt Vinz niet veel last te hebben gehad van de pomp. We zijn nog wel één nachtje in het ziekenhuis gebleven, zodat we even tot rust konden komen en we hulp kregen bij de opstart. 

Goede ondersteuning van Carl

Diezelfde dag heb ik Dé Provinciale Kraamzorg gebeld dat ik was bevallen en de volgende ochtend naar huis mocht. De volgende ochtend hadden we dan contact over de exacte tijd. Diezelfde dag kon er een kraamverzorgende beginnen. Dat was heel fijn, want we konden wel wat hulp gebruiken. Ik had pijn bij het zitten en moest treetje voor treetje de trap op. Kraamverzorgende Carla hielp ons hartstikke goed. Zij is de eerste vijf dagen bij ons geweest en heeft ons met alles ondersteund. Ze maakte het huis schoon, ze controleerde mij en ze hielp bij de verzorging van Vinz. Ze legde alles goed aan ons uit en gaf veel tips over het verzorgen van Vinz. Doordat ik in de kinderopvang werk, weet ik wel hoe ik luiers moet verschonen. Dat scheelde wel, haha! 

Hulp van lactatiekundige Miranda

Na een paar dagen nam Carla afscheid, want ze moest vrije dagen opnemen. Ze werd afgelost door kraamverzorgende Miranda. Zij is ook vijf dagen bij ons gebleven. Ik had een medische indicatie, want de borstvoeding verliep niet goed wegens kloven en het niet goed aanhappen van Vinz door een verkort tongriempje. Gelukkig kreeg ik meer uren kraamzorg, zodat Miranda mij op het gemak kon helpen. Miranda is lactatiekundige en had heel handige tips over de borstvoeding. Dit hielp, want uiteindelijk is het helemaal goed gekomen met de borstvoeding! 

Heel fijne start

Vooraf vond ik het spannend om een kraamverzorgende in huis te hebben. Je laat een vreemde toe in jouw omgeving, in jouw huis. Gelukkig hadden we zo’n goede klik met Carla en Miranda, dat ik daar geen moment bij stil heb gestaan. Ze stonden altijd voor ons klaar en ze hebben ervoor gezorgd dat we een heel fijne start hebben gehad met Vinz. Ze zeiden wanneer we moesten rusten en ze betrokken ons bij de verzorging van Vinz. Ze hielpen met de borstvoeding en ze ondersteunden mij wanneer ik het moeilijk had. Echt heel fijn! Toen Carla en later ook Miranda weggingen, heb ik wel een traantje weggepinkt.”
 

Foto: De Kleine Droom Fotografie